Scenki do odgrywania ról. 80 role-play dla dzieci i młodzieży w wieku 10+. E-book. Pomoc edukacyjna do druku

Opis

🎲 Scenki do odgrywania ról. 80 role-play dla dzieci i młodzieży w wieku 10+

Odgrywanie ról to aktywizująca metoda, która pozwala dzieciom i młodzieży ćwiczyć rozmowę oraz reagowanie w różnych sytuacjach, co więcej, wspiera rozwój pewności siebie. Niniejszy e-book zawiera 80 krótkich scenek, dzięki czemu uczestnicy mogą uczyć się asertywności, spokojnego odmawiania i mówienia o emocjach. Scenki można odgrywać w parach albo w małej grupie, ponieważ wtedy ćwiczenia są bardziej realistyczne. Taka forma pracy zachęca do mówienia na głos, a także uczy uważnego słuchania i pokazuje, jak słowa mogą wpływać na innych.

📦 O czym są scenki?

Scenki do odgrywania ról poruszają różne obszary i pomagają ćwiczyć to, co przydaje się na co dzień:

• przezwyciężanie strachu, czyli mówienie o swoich obawach, wymyślanie rozwiązań i szukanie odwagi w rozmowie z drugim człowiekiem,

• zarządzanie złością, dzięki próbom spokojnego mówienia o tym, co nas denerwuje, zamiast wybuchania,

• radzenie sobie ze smutkiem, poprzez naukę wyrażania uczuć, szukanie pocieszenia i rozmawianie o tym, co boli,

• poczucie odrzucenia, z pomysłami, jak poradzić sobie, gdy ktoś nas nie zaakceptuje, i jak o tym rozmawiać bez poczucia winy,

• porozumienie w konflikcie, czyli ćwiczenie spokojnych rozmów, które prowadzą do zgody i zrozumienia drugiej osoby,

• wsparcie w problemach, przez które młodzi uczą się, jak być uważnym i empatycznym kolegą lub koleżanką,

• asertywność, z konkretnymi przykładami, jak odmawiać i bronić swoich granic w różnych sytuacjach,

• trudne sytuacje, które można bezpiecznie przećwiczyć w scence, zanim spotkają nas w realnym życiu,

• rozwiązywanie problemów, krok po kroku, z ćwiczeniem wspólnego szukania pomysłów i kompromisów.

🎬 Przykłady scenek

5. Przezwyciężenie lęku — odtrącanie przez kolegę/koleżankę

• Cel: Rozwijanie umiejętności radzenia sobie ze strachem oraz wspierania innych w przeżywaniu i przekształcaniu ich obaw w sposób zdrowy i konstruktywny.
• Liczba osób: 2
• Temat: Jak wesprzeć osobę, która się czegoś boi?
• Role: 1. Dziecko (nastolatek), które obawia się odtrącenia przez kolegę/koleżankę. 2. Dziecko (nastolatek), które okazuje wsparcie.
• Opis scenki: Jeden uczestnik odgrywa rolę osoby, która obawia się odtrącania przez kolegę lub koleżankę (ale inną niż jest nią rozmówca). Zastanówcie się, w jakiej sytuacji może się to wydarzyć. Co ta osoba może czuć i jak te uczucia mogą być wyrażone słownie i za pomocą mowy ciała? Drugi uczestnik pomaga pierwszej osobie zaakceptować, oswoić oraz przezwyciężyć ten lęk poprzez rozmowę i wsparcie. Jakie słowa, gesty i zachowania mogą być najbardziej pomocne w takiej sytuacji? Stwórzcie scenkę, w której każdy uczestnik przedstawi co najmniej pięć wypowiedzi, wczujcie się w role. Powodzenia!

13. Radzenie sobie ze smutkiem — kłótnia z kolegą/koleżanką

• Cel: Rozwijanie umiejętności wyrażania smutku i oferowania wsparcia emocjonalnego, podkreślając, że smutek jest naturalny i ucząc, jak sobie z nim radzić oraz wspierać innych.
• Liczba osób: 2
• Temat: Jak pomóc w przeżywaniu smutku?
• Role: 1. Dziecko (nastolatek) odczuwający smutek. 2. Dziecko (nastolatek) oferujące wsparcie.
• Opis scenki: Pierwsza osoba ma za zadanie pokazać smutek z powodu kłótni z innym kolegą lub koleżanką. Jak wyglądała ta sytuacja? Ta osoba powinna opowiedzieć o swoich emocjach, o tym, co przeżywa, i pokazać to również poprzez mowę ciała. Druga osoba w scenie to ktoś, kto próbuje pomóc. Ma za zadanie wysłuchać, co pierwsza osoba ma do powiedzenia, pokazać, że stara się rozumieć i że jej zależy na pomocy dla kolegi lub koleżanki. Może zadać pytania, które pomogą lepiej zrozumieć sytuację albo powiedzieć coś pocieszającego. Zaproponujcie konkretne sposoby radzenia sobie ze smutkiem. Stwórzcie scenkę, w której każdy uczestnik przedstawi co najmniej pięć wypowiedzi. Wczujcie się w role. Powodzenia!

77. Asertywność — odmowa ściągania

• Cel: Rozwój umiejętności asertywności i podejmowania odpowiedzialnych decyzji w sytuacjach związanych ze ściąganiem podczas sprawdzianów, klasówek czy egzaminów.
• Liczba osób: 3
• Temat: Jak odmówić ściągania podczas sprawdzianu?
• Role: 1. Dziecko (nastolatek) proszące o możliwość ściągania. 2. Dziecko (nastolatek) wahające się, czy pozwolić na ściąganie. 3. Dziecko (nastolatek) kategorycznie odmawiające.
• Opis scenki: Scenka rozgrywa się w klasie przed rozpoczęciem sprawdzianu. Osoba 1 zwraca się do osób 2 i 3 z prośbą o pozwolenie na ściąganie od nich, kiedy nauczyciel nie będzie patrzył. Dziecko (nastolatek) 2 czuje się niepewnie, rozważa konsekwencje: ryzyko złapania przez nauczyciela, nieuczciwość, brak szacunku do własnej wiedzy, a jednocześnie obawia się odrzucenia przez kolegę lub koleżankę. Osoba 3 stanowczo odmawia, kierując się m.in. argumentami, które rozważa osoba 2. Trwa rozmowa i namowa ze strony osoby 1, ale ostatecznie osoby 2 i 3 wspólnie odmawiają. W jaki sposób? Jak reaguje osoba 1? Spróbujcie dojść do kompromisu. W trakcie scenki pokażcie, jak różnie każdy z uczestników reaguje — użyjcie słów i mowy ciała. Stwórzcie scenkę, w której każdy uczestnik przedstawi co najmniej cztery wypowiedzi. Wczujcie się w role. Powodzenia!

🎬 Zobacz video

👧👦 Dla kogo przeznaczone są scenki?

Wiek uczestników: dzieci i młodzież od 10 roku życia
Liczba osób: 2–3 osoby w jednej scence
Prowadzący: nauczyciel, pedagog, psycholog, terapeuta, trener TUS, doradca zawodowy
Gdzie?Na zajęciach TUS, emocjonalno-społecznych i w socjoterapii. Sprawdzą się też podczas lekcji wychowawczych, doradztwa zawodowego i na świetlicy. Odgrywanie ról warto stosować tam, gdzie dzieci i młodzież ćwiczą spokojne rozmowy, stawianie granic i radzenie sobie w trudnych sytuacjach z innymi.

🎯Cele scenek „role-play”

Odgrywanie ról pomaga uczniom lepiej rozmawiać oraz swobodniej się wypowiadać, co więcej, uczy ich dobrego słuchania. Dzięki tej technice młodzi przełamują bariery w mówieniu, a z czasem ich wypowiedzi stają się bardziej płynne i logiczne. Scenki są szczególnie pomocne dla osób nieśmiałych i introwertycznych, ponieważ uczą, jak radzić sobie ze strachem przed mówieniem i wystąpieniem przed innymi. Regularne ćwiczenie „role-play” przygotowuje do realnych sytuacji komunikacyjnych, buduje pewność siebie, stymuluje kreatywność oraz rozwija umiejętność myślenia krytycznego. Improwizacja, która jest częścią scenek, pozwala uczestnikom lepiej reagować na to, co dzieje się tu i teraz, a także ćwiczyć elastyczność wypowiedzi. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o tym, jak pracować z odgrywaniem ról, zajrzyj do artykułu: Odgrywanie ról dla dzieci i młodzieży. Czego uczą scenki „role-play”?

🕒 Opis przeprowadzania scenek

1. Prowadzący przydziela scenki uczestnikom, a każda scenka składa się z części dla prowadzącego (nazwa, cel) oraz części dla uczestników (temat, role, opis sytuacji). Przed zajęciami warto przygotować wszystko wcześniej i rozciąć kartki na osobne elementy, dzięki czemu rozdawanie scenek pójdzie szybciej.

2. Uczestnicy otrzymują kilka minut na przygotowanie scenki.

3. Kiedy są gotowi, odgrywają scenkę, wcielając się w swoje role. Warto zaznaczyć, iż prowadzący nie przerywa i nie ingeruje w jej przebieg.

4. Po każdej scence uczestnicy „strzepują” emocje na przykład mogą symbolicznie potrząść rękoma oraz podziękować sobie za współpracę poprzez podanie ręki. 

✨Ważne

Prowadzący powinien podkreślić, że scenka i rzeczywistość to dwie różne rzeczy. Odgrywane sytuacje mają charakter edukacyjny i są całkowicie fikcyjne. Dlatego dzieci i młodzież nie powinny utożsamiać negatywnych zachowań ze scenek z prawdziwymi intencjami i zachowaniem kolegów i koleżanek.

📦 Co otrzymujesz po zakupie „Scenki do odgrywanie ról. 80 role-play dla dzieci i młodzieży”?

Po dokonaniu zakupu otrzymasz e-mail z linkiem do pobrania 24-stronicowego pliku PDF. Dodatkowo nowi klienci dostają dane do logowania do panelu Moje konto na stronie platforma.katarzynapluska.pl i w każdej chwili mogą tam wrócić, aby ponownie pobrać materiał.